header 2018 def

 

4 oktober: Spullen uit een erfenis 

 

Uit professionele en persoonlijke ervaring weet ik dat dit een gevoelig onderwerp is. Het hangt samen met je karakter, de band met de overleden persoon, de aard van het voorwerp, de relatie met andere familieleden, en je eigen leefsituatie (woon je groot of klein, woon je alleen of niet, ben je goed bij kas of niet bijvoorbeeld)  

Ik kom wel eens situaties tegen waarin een cliënt zoveel spullen uit een boedelerfenis heeft meegenomen, dat er letterlijk plaatsgebrek in huis komt, of dat je eigen huishouden en stijl ondersneeuwen. Iemand vertelde me ooit dat hij het gevoel heeft bij zijn schoonouders op bezoek te zijn als hij in zijn eigen huis is. Dat is natuurlijk een heel extreem geval, maar toch. 

Een erfstuk heeft alleen waarde als je er ook echt blij van wordt en/of het gebruikt. Er kan ook een bijzonder verhaal aan hangen waar je waarde aan hecht.  

Als het voor jou van toepassing is, kijk dan vandaag eens naar de spullen die je van je (groot)ouders of andere overleden dierbaren in huis hebt. Krijg je een glimlach op je gezicht omdat het goede herinneringen oproept, of omdat je het voorwerp echt prachtig vindt: geniet ervan. Geef het een ereplaats, zorg ervoor, praat erover met je kinderen of jóuw toekomstige erfgenamen, zodat zij later kunnen beslissen of zij het willen houden omwille van jou en het verhaal of niet.  

Staat het je alleen maar in de weg, gebruik je het nooit, heb je er geen speciaal gevoel bij, laat het gaan. De hoeveelheid spullen vervangt nooit de persoon van wie je het hebt. Liever een paar kleine dingetjes, desnoods in een mooi doosje, dan dagelijks geconfronteerd worden met stukken die je in je hart geen waarde toekent en meer uit plichtsgevoel laat staan. Klinkt dat erg hard? Misschien wel ja. Het is niet mijn bedoeling om je van streek te maken natuurlijk, alleen om je een alternatieve kijk te bieden op spullen die je misschien onwillekeurig in de plaats bewaart van dat grote gemis. 

Je kunt sommige dingen mogelijk verkopen en met het geld iets aanschaffen waar je met plezier naar kijkt. Van mijn moeder bijvoorbeeld heb ik niet veel dingen mee naar huis genomen: een mooie antieke bloempot, een paar kleine dingetjes van háár ouderlijk huis en een tafeltje. Maar van wat geld uit de erfenis heb ik een mooi bronzen beeldje van een merel laten maken door een kunstenaar, omdat mijn moeder zo van het gefluit van de merels genoot. Dat beeldje heeft bij mij een ereplaats.   

Als je het ergens kunt lenen: het boekje “Hoe ik het huis van mijn ouders heb leeggeruimd” van de Franse psychiater Lydia Flem is een eye-opener en geeft veel morele ondersteuning, maar ook heel veel praktische ideeën wat je met al die spullen kunt doen. 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen