bg header aangepast

Een van de nadelen van werken als zelfstandige zonder personeel of zelfstandig professional, is dat je af en toe zo'n behoefte kunt hebben aan overleg over een lastige situatie. Je loopt wel eens ergens tegen aan waarvan je achteraf denkt: "Had ik dat niet ánders kunnen doen? Wat had ik kunnen zeggen? Ben ik wel op de goede weg met deze cliënt?" Of in het ergste geval: "ik ben bang dat ik ga omvallen, ik ben overbelast/te betrokken/bedreigd/ik slaap er niet meer van." Als er ter plekke niemand is om mee te praten, heb je dus hulp van een collega nodig.

Vooral dat laatste komt vaker voor dan je zou denken. Wij organizers voelen ons vaak (mede)verantwoordelijk voor een goede begeleiding, ook als dat soms buiten ons eigenlijke vakgebied ligt. En als de gedachte bij je opkomt "maar als ik het opgeef, dan is er niemand om het over te nemen, dús moet ik wel blijven!", dan zit je er tot je nek in en moet iemand anders met een frisse en neutrale blik met je mee kijken.

Gelukkig is er dan intervisie: het overleg in een kleine, vertrouwde groep collega's, waar zulke vragen en casussen (anoniem uiteraard!!!) worden besproken. Ik ben zelf lid van twee intervisiegroepen: een "gewone" met collega's uit de regio en een hoarding-intervisiegroep die landelijk opereert. En toevallig hadden we maandag en woensdag afspraken.

Pittige bijeenkomsten dit keer, met verhalen uit het werkveld waar we het allemaal benauwd van kregen of van volschoten. Gelukkig leidde het tot heldere inzichten voor de collega's die de casus inbrachten én was er ruimte om ook met elkaar te kijken wat deze verhalen met óns deden. Uiteraard kan ik daar hier niet verder over uitweiden. Maar wat ik wel kan doen, is zeggen hóe blij ik ben met deze collega's, met de kennis, compassie en soms ontnuchterend harde inzichten die nodig zijn om dit werk te kunnen doen. Dus: Divya, Annelie, Ingrid, Klazien, Marjolijn, Marjon, Patricia, Rosette en Janny: een dikke klapzoen en tot de volgende keer!

Het was vandaag weer Barend-dag. Ik kijk er elke keer naar uit. We beginnen de afspraak altijd op ongeveer dezelfde manier. Een hand, een begroeting, een minuut of 5 even kletsen op de bank ("Hoe gaat het?""Nou goed." "Wat gaan we doen vandaag?" "Zullen we maar verder gaan waar we gebleven zijn?") en dan lopen we achter elkaar aan naar onze werkplek. Dat is al een paar weken de zolder. Het woord "vol" beschrijft nog niet goed genoeg hoe het er daar uitzag.

Maar inmiddels zijn we een aantal weken verder. Er ontstaat meer en meer loopruimte op de vloer. De hoge stapels dozen worden één voor één lager. Soms zucht Barend een keer diep: "tjongejonge, wat héb ik toch allemaal bewaard. En waarom eigenlijk?" Soms krijgt ie het benauwd, is een doos toch nog net even te lastig om op dat moment aan te pakken. En soms, zoals vandaag, gaat hij als een diesel door. Afvalzakken en dozen met oud papier worden in vlot tempo gevuld. De stapel af te voeren spullen wordt hoger en hoger. Die ga ik binnenkort een keer halen met mijn inhuur-kracht, een sterke spierbundel die alle dozen de trappen afsjouwt en afvoert naar de milieustraat. Dat mag Barend van mij niet zelf doen vanwege zijn gezondheid, en ik kan het zelf ook niet.

Barend zegt: Wat is er nog veel om te doen hè? Ik vraag hem of hij ook beseft hoeveel er al gedaan is, hoeveel ruimte er al gemaakt is en wat er allemaal weg is. Hij zegt: "dat komt allemaal door jou. Als jij er bij bent, kan ik veel meer. Dan wordt het gemakkelijker om besluiten te nemen". En nee, hij voelt zich niet gedwongen. Ik kijk ook wel uit, dan zou ik mijn werk niet goed doen.

En tegen het einde van onze afspraak, als hij ziet wat er nog uitgezocht moet worden in die ene hoek en dat hij nu al weet dat dat bijna allemaal weg mag, zegt Barend ineens: "ik ben hier zó blij mee. Ik vind het best moeilijk af en toe, maar het lucht me zo ontzettend op om dit te doen."

Ik schiet vol. Wat is deze man al ver gekomen, wat ben ik trots op hem en blij. Een dag met een gouden randje in het boek van een organizer.

Het Kompas

yourganize kompasHet Administratie-Kompas is een handzaam boekje, waarin je alle essentiële informatie over je huis, huishouden en huisgenoten bundelt.Alle gegevens zijn in een ogenblik te vinden. Handig voor jezelf, maar onmisbaar in geval van nood, als een ander zijn weg moet vinden in jouw administratie.

Meer info? Klik hier

 

D'ruitdaging

druitdaging
D'ruitdaging is een ludieke, vrolijke en motiverende manier om overbodige spullen je huis uit te werken. In de maand oktober krijg je dagelijks een kleine of grotere opdracht om je te helpen afstand te doen van spullen die je niet meer nodig hebt. Het is een jaarlijks terugkerend evenement en de deelname is gratis. Meer lezen?

 

Yourganize Yournaal

tip

Het Yourganize Yournaal is vanaf 2006 een bron geweest van handige tips, top-tien lijstjes, achtergrondinformatie over organizing en de nieuwste diensten van Yourganize. Per 1 mei kun je je niet meer apart abonneren. Toch op de hoogte blijven? Klik dan op de RSS-feed (oranje icoontje rechtsboven op de homepage) of like de Facebook pagina van Yourganize. Lees hier de artikelen die in de afgelopen periode geplaatst zijn.