header 2018 def

Toen ik vanmorgen binnenliep bij mijn vaste vrijdagochtend-cliënt, viel ik bijna om van schrik. Haar ene oog was afgeplakt, het andere bont en blauw en met een dikke pleister erboven. Alsof ze in de boksring had gestaan. Ze had misschien niet verloren, maar wel flink geïncasseerd. Het bleek allemaal minder spannend natuurlijk: een kort wandelingetje buiten de deur zonder rollator en bij de entree van het wooncomplex letterlijk op haar gezicht gevallen. Ook de benen zaten vol blauwe plekken. Gelukkig had ze niets gebroken, het had zoveel erger kunnen zijn.

Toch blijkt het een nieuw signaal van wat de familie en ik de laatste maanden zien gebeuren. Het gaat allemaal niet zo lekker meer. De mobiliteit, het geheugen (niet zo gek als je al een eindje boven de 90 bent), het in beweging komen. Steeds meer moeite met beslissingen nemen, en vooral met het voortdurende afscheid nemen. Niet alleen van spullen, vooral van vaardigheden en herinneringen. Afscheid nemen van plannen die wel gemaakt, maar nooit meer uitgevoerd zullen worden. Het ene moment laat ze berusting zien, het andere moment is ze duidelijk aangedaan of komt ze terug op eerder genomen besluiten. Dat doet pijn om te zien, ook omdat ik het zag gebeuren bij mijn eigen moeder, en nu ook bij mijn schoonmoeder. Je weet zo ongeveer hoe de toekomst eruit ziet, en dat is een moeilijk plaatje.

In overleg met de familie stop ik een tijdje met de bezoeken en het opruimen en ordenen. Al die veranderingen brengen nu teveel onrust met zich mee. Tegen de tijd dat de verhuizing naar een zorgcentrum dichterbij komt, spring ik weer bij als dat nodig is. Mevrouw gaat zich fijn bezighouden met dingen die ze echt leuk vindt om te doen. Zo komen zij en haar familie er ook beter achter wat er straks bij de verhuizing naar een zorgcentrum wel en niet mee hoeft. Ik ben het hartgrondig met deze beslissing om tijdelijk te stoppen eens. Na een paar dikke zoenen bij het afscheid zegt ze nog een keer: "ik heb er zo van genoten als je kwam." Wat een mooi cadeau. Tot over een tijdje, lieve mevrouw K.!

Wat te doen met oude sieraden, al dan niet geërfd? Je draagt ze als je ze mooi of dierbaar vindt, of je geeft ze weg als ze je niks doen of ze zijn gewoon lelijk. Of je verkoopt ze om er dan iets moois voor terug te kopen waar je wél plezier aan beleeft. Dat was het advies dat ik jarenlang aan mijn cliënten en cursisten gaf als ze vroegen wat ze met die (erf)stukken moesten doen. Vooral als er een emotionele lading aan zit, is het best lastig om daar een kloek besluit over te nemen.

Zelf had ik inmiddels ook een doosje met vooral zilveren sieraden, en wat erfstukken van mijn moeder. Niet meer mijn stijl, verouderd, te tuttig, geen schoonzus, nicht of dochter die het wilde hebben. En om het te laten liggen...ach...wie weet kon ik het inderdaad prima verkopen. Rekende me stiekem al een béétje rijk.

Dat viel dus vies tegen. De juwelier waar ik mijn spullen aanbood, was heel vriendelijk, maar ook heel eerlijk. Ik had geen uitzonderlijke stukken (dát had ik ook niet verwacht). Het zilver wilde hij hooguit tegen de materiaalwaarde inkopen. Dat betekende dat die lange ketting met hanger, massief zilver allebei, nog maar net genoeg opleverde voor 2 koppen koffie op een terrasje. Al het zilver bij elkaar nog geen 15 euro. De vintage cultivéparels van mijn moeder? Hij wilde ze niet hebben, had nog een la vol met zulke kettingen en verkocht er zelden wat van. Vooruit, een gouden ring nam hij wel in, maar daar win je ook de hoofdprijs niet meer mee.

Wat was dat lastig zeg! Ik stapte met open ogen in de valkuil waar ik regelmatig mijn cliënten uit moet vissen. De aankoopwaarde en de emotionele waarde betekenen helemaal niets als je het wilt verkopen. Nou waren het over het algemeen geen emotionele stukken, maar als je de aankoopwaarde nog in je hoofd hebt, is een keldering van €125 naar € 3,- toch wel even slikken.

Hij raadde aan het op internet te proberen, of eventueel via een veilighuis. Dat levert altijd meer op dan de 70 cent die ik voor een paar moderne zilveren oorstekers kon krijgen, of de €1,60 voor een brede zilveren ring met blauwe halfedelsteen. Dat ga ik dus maar doen. Op marktplaats sta ik inmiddels verder dan pagina 10.