header 2018 def

Vandaag deelde ik op Facebook een filmpje over de evolutie van het bureaublad. Nee, niet dat computerscherm, maar een écht bureaublad. Waar boeken op liggen, papieren, plakband, een agenda, foto's en wat al niet meer. Je vindt het filmpje eventueel ook hier. De credits hiervoor liggen bij http://bestreviews.com#reviews

Het deed me denken aan de paar maanden dat ik op een call centre voor een groot electronicabedrijf werkte. Dat was zo'n 16 jaar geleden, en het bedrijf hanteerde een stricte clean desk policy en bood alleen wisselende werkplekken aan. Dat betekende dus dat er op een werkplek alleen algemene informatie mocht liggen die iedereen nodig had om zijn/haar werk te kunnen doen en verder he-le-maal niets. Nog niet een eigen koffiebeker in plaats van de effen witte bedrijfsbekers. Het voorschrift werd op allerlei manieren ontdoken door het plaatsen van een klein plantje, een fotootje, of een eigen muismat. Blijkbaar hebben heel veel mensen het nodig om zich een plek eigen te maken. Denk maar aan een vakantiehuisje: veel mensen beginnen met het inruimen van een kastje of het verschuiven van wat meubels. Ook waren er mensen in dat bedrijf die gewoon 40 uur per week werkten en tóch een "eigen werkplek" claimden en die net iets anders aankleedden. Je haalde het als uitzendkracht dan ook niet in je hoofd om daar aan te schuiven!

Op de dag voordat er hoog bezoek kwam (lees: de Amerikaanse CEO), werd er bij mijn werkgever fanatiek geruimd door het management. Ik heb nog nooit zoiets zieligs meegemaakt. Een ansichtkaart van iemands vakantie werd nog van een scheidingswandje gescheurd. Het moest leeg, leger leegst en compleet ontdaan van elke individuele menselijke activiteit. Er werd nog net geen kledingcode voorgeschreven. Voor mij was toen al om meerdere redenen duidelijk dat zo'n onpersoonlijke benadering van werk voor mij absoluut niet lekker was en inderdaad, ik nam een paar weken later ontslag.

Op mijn volgende werkplek was het gelukkig anders. Ik kwam met een gelijkgestemde collega in een min of meer afgescheiden ruimte in een kantoortuin te zitten, en (onzichtbaar voor bezoekers, maar zichtbaar voor ons) hadden wij achterkanten van kasten volgeplakt met onze favoriete filmposters, er stonden planten, een pot met dropjes, foto's van ons gezin, en ieder had zijn eigen beker. Was het overdreven? Wat het te vol? Mwoahjamisschien. Maar het was wel een plek waar ik me thuis voelde, waar ik met plezier ging zitten en die duidelijk uitstraalde waar ik van genoot. Vooral de beker met de tekst die opgloeide als er hete thee of chocomel in zat, was geweldig.

Nu is mijn voornaamste werkplek thuis, als ik niet bij klanten ben. Op mijn bureau ligt inderdaad een gekke muismat met de Britse vlag, staan op de vensterbank een paar foto's van onze kinderen, een actiepoppetje uit The Hobbit, een kookwekkertje, mooie doosjes uit het buitenland, en een tube handcrème. Er liggen zelfs een paar mooie gladde stenen van het strand aan de Ierse zee, meegebracht van een heerlijke vakantie. Natuurlijk vind ik het af en toe ook een beetje vol en dan ruim ik weer wat weg of ik ga schuiven. Maar zo kaal als de werkplek aan het einde van het filmpje...zo kan ik niet werken. Maar gelukkig zijn er ook mensen die daar wel op gedijen.

Reacties   

#1 Jeanne 24-03-2017 08:56
Dag Hilde

Iedere morgen lees ik een van je stukjes Vanmorgen van het lege bureau. En ja ,mijn clutterniveau sterk gereduceerd! Dank je Jeanne
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen