header 2018 def

Als je in organizersland de naam "Marie" noemt, weet iedereen tegenwoordig meteen over wie je het hebt. Een frêle Japanse, Marie Kondo, die een razend populair opruimboek geschreven heeft. Ze heeft een aansprekende manier van schrijven en motiveren, hoewel ik professioneel gezien wel e.e.a. aan te merken heb op haar methoden. Niet alleen is haar boodschap niet echt nieuw, haar manier van opruimen en "danken" is voor mij en veel van mijn cliënten te radicaal en overdreven.

 

Ik publiceerde op Facebook vandaag al de visie van collega Zamarra Kok op Marie, waar ik het na het lezen van het boek van Marie erg mee eens ben. Maar omdat je niet moet oordelen voordat je iets echt geprobeerd hebt, ben ik vanmorgen door mijn kleding gegaan op haar manier. Dat wil zeggen: álles tevoorschijn halen en kijken of je er een vonk van plezier erbij krijgt. Een nogal onthutsend maar effectief proces moet ik zeggen.

 

Het "kale" resultaat? Een volle wasmand met 32 kledingstukken waar ik niet blij meer van werd, al tijden niet meer had gedragen of waarvan ik me het bestaan niet eens herinnerde. Allemaal no-brainers: daar hoefde ik niet eens over na te denken. Twee stukken die in zo'n beroerde staat waren, dat ik ze niet eens meer weg durf te geven.

 

Maar aan de kast hangt nog wel een donkerpaars, wollen jasje. Heb ik al zeker een jaar of eh....zes? Zeven? Misschien nog wel langer. Het jasje zat altijd zalig, stond goed op een spijkerbroek of bij iets gekleders, maar het afgelopen jaar heb ik het niet gedragen. Okee, hij begint een beetje te pillen en de revers zitten ook niet meer zo strak, ze zien er moe en uitgelubberd uit. Ik sta ermee in mijn handen en ga, tegen het advies van Marie in, voor- en tegenargumenten bedenken, want de échte vonk is er niet meer. Ik kan het best nog thuis dragen (tuurlijk, maar dóe ik dat ook? Nee, thuis schiet ik meestal iets gemakkelijks aan, geen wollen jasje) Als ik het jasje nu eens laat stomen en zo, wie weet zien de revers er dan beter uit.(wil ik wel een tientje uitgeven voor zo'n experiment, als ik het jasje nu ook al een jaar niet wilde dragen?). De kleur is helemaal goed voor mij (maar het model niet meer). De doorslag wordt gegeven door mijn huishoudelijke hulp, van wie de echtgenoot in een AZC werkt. Warme kleding is daar altijd welkom, en een vluchteling wil er ook graag netjes uitzien. Huppetee, in de wasmand met het jasje. Even een steek van spijt en dan is het voorbij.

 

En wat te doen met die ándere categorie: past nu niet (meer), maar ik werd/word er nog steeds wél blij van. Ik maak een afspraak met mezelf. Als ik er deze zomer of herfst nog niet goed in uitzie. gaat het weg. Tot die tijd leg ik die kleding in een stofvrije doos op de kast. En ik zet nú een datum in mijn agenda om de doos helemaal na te lopen en genadeloos af te rekenen met wat nog niet past dan. En daarna kom ik hier weer opbiechten of het gelukt is. Al is het maar om jullie een hart onder de riem te steken.

 

De overige adviezen van Marie (ruim elke avond je hele handtas leeg, bedank je sokken voor het warm houden van je voeten en ga papierloos door het leven) vind ik nog steeds te radicaal en onpraktisch en niet reëel. Maar wat kleding uitzoeken betreft, werkt het voor mij wel.

 

(En voor je het je serieus afvraagt: nee, de foto bij deze blog is NIET in mijn kledingkast gemaakt, ook al was ik afgelopen zomer in Beieren en Oostenrijk!)

dirndl 720389 960 720

Reacties   

#3 Mei Lan 24-03-2016 20:30
Ik heb haar tweede boek aangeschaft en heb mijn sjaaltjes opgerold en rechtop in een doos gezet. Nu zie ik in één oogopslag welke sjaaltjes er staan en ik heb er zo een tussenuit gepakt! Wat een verschil met sjaaltjes die gestapeld liggen....
Citeer
#2 annelies 07-01-2016 09:51
mijn kleding ook op die manier uitgezocht, alleen ik denk dat ik Marie's boek eens moet lezen ivm papierloos door het leven gaan. Daar kan ik me nog niet veel bij voorstellen.
Citeer
#1 Shirley J 02-01-2016 23:14
Boekenkast opgeruimd op haar manier, alleen niet alles eruit gehaald of alle boeken uit het huis eerst naar beneden gebracht, na een paar planken ging het steeds sneller. Ook kledingkast is op deze manier (word ik er blij van of niet) van drie volle planken naar 1 volle gereduceerd, wel fijn. Maar ik vind dat ze met veel dingen doorschiet, ik heb mezelf niet kunnen zetten om haar boek helemaal uit te lezen, ze zit "beetje" tegen dwangneurose aan.
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen