header 2018 def

De zolder waar we werken is al veel leger dan bij onze eerste afspraak. Maar nu, 3/4 jaar na onze laatste afspraak, is wel duidelijk dat er nog een flinke slag te slaan is. Gelukkig werkt mijn volwassen zoon vandaag mee, voor het zware sjouw- en schuifwerk. Ontelbare keren loopt hij met dozen en kisten en meubels van de zolder naar beneden en andersom. Dat geeft Petra de rust om zich alleen op de keuzes te richten: houden? wegdoen? verkopen?, zonder dat ze de uitvoering ook nog hoeft te doen. Want daar gaat het mis: veel blijft staan voor "later". Maar omdat Petra's leven niet over rozen gaat, komt er heel vaak iets tussen. Vandaag willen we proberen zoveel mogelijk af te voeren naar kringloop en goed doel, zodat er rust in haar hoofd komt. Die vloer moet en zal leeg.

 

Petra kan prima afscheid nemen van dingen die niet meer nodig zijn en we hebben de grootste lol om gekke dingen die we tegenkomen. En héél af en toe twijfelt ze. We komen een linnen koffertje met leren hoekstukken tegen. Draagriem erbij, op zich een leuk ding. Zelf had ik er ook zo een, toen ik nét afgestudeerd was. Tsja...wat nu? "Ik kan vragen of Fenne het wil hebben", zegt ze aarzelend. Zou haar dochter van bijna 12 het inderdaad leuk vinden? Gebruiken? Ik merk aan alles dat ze dat alleen als excuus gebruikt om een beslissing uit te stellen. Ik zeg: "je kunt het ook NIET aan Fenne vragen." Het kwartje valt onmiddellijk, ik zie haar ogen oplichten. "Precies, ik vraag helemaal niks!" Met een vaart verdwijnt het koffertje in de grote doos voor de kringloop. Opgeruimd staat netjes.

 

Ze is bijna in tranen als ze aan het eind van onze afspraak de zolder rondkijkt. Wát een ruimte. Wat een rust in haar hoofd. Wat jámmer dat dit onze laatste afspraak was!

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen