header 2018 def

Koos heeft een vol huis. Een behoorlijk vol huis zelfs en hij heeft er last van. Net als zijn vrouw trouwens, maar die is (begrijpelijk) al een beetje moedeloos geworden dat het ooit nog beter wordt. Toch wil Koos er iets aan doen. Hij wil niet oud worden in een huis dat niet fijn aanvoelt. Hij ziet dat het onveilig kan zijn en stoffig en besluit met mij aan het werk te gaan. En Koos is echt gemotiveerd. We beginnen klein met papierwerk, en hopen allengs ook aan andere zaken toe te komen, zodat er sneller ruimte komt. Papier is voor de meeste van mijn cliënten wel "een dingetje", en het kost erg veel tijd, maar je ziet nauwelijks dat het huis er leger van wordt.

 

Het is alleen lastig dat Koos ook last heeft van dwang. Dingen moeten op een bepaalde manier of op een bepaalde volgorde. Alles van papier moet bijvoorbeeld eerst gelezen worden voor het weg mag. Het kost geen moeite om het wég te gooien, het kost moeite om dat zonder te kijken te doen. Daar wordt hij onrustig van en de hartslag stijgt.

 

Als we samen aan het werk zijn, staat er een rijtje dozen naast ons. Eén doos voor spullen voor het goede doel. Een doos voor papieren om te bewaren, een doos voor oud papier en een doosje voor alles wat versnipperd moet worden. Dat betekent dat er wat papieren betreft al drie keuzes gemaakt moeten worden:

1. moet ik het houden of mag het weg?

2. als het weg mag, is de informatie dan algemeen (folders/kranten/krabbeltjes) of privacy-gevoelig (brieven met polisnummers, financiële gegevens of echt privé-informatie)?

3. moet het dus in de oud papier doos of moet het versnipperd?

 

Op zich werkt het systeem goed. Koos werkt zich gestaag door doos na doos papier heen. Maar sinds vorige week veranderde er ineens iets. Koos wilde minder beslissingen nemen, het was vermoeiend en hield het proces te lang op. Er wordt nu alleen nog onderscheid gemaakt in reclame, lege enveloppen en oude kranten (oud papier) en ál het andere wordt gewoon versnipperd. Geen tussen-beslissing meer. Koos besteedt liever wat meer tijd aan versnipperen, dan aan lastige keuzes maken.

 

Voor iemand met dwanggedachten en/of -handelingen is dit best een grote stap. Het mag allemaal minder perfect, als het maar opschiet, is de nieuwe gedachte. Als ik al niet overtuigd was van Koos' motivatie, dan ben ik het nu wel. You go, Koos!!!

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen