header 2018 def

Het lijkt een vreemde titel voor dit stuk. Sinds wanneer is hoarding populair? Het is niet iets waar je naar wilt streven, je krijgt er geen applaus voor en je zult er niet rijk van worden, dus wat bedoel ik er dan mee?

In de laatste jaren is "hoarding" behoorlijk in de belangstelling komen te staan. Diverse televisieprogramma's uit binnen- en buitenland hebben het grote publiek kennis laten maken met allerlei, vooral verdrietige, aspecten van het leven met zo'n enorme overvloed aan spullen. Eenzaamheid, depressies, stress, spanningen tussen familieleden en grote financiële problemen zijn hier voorbeelden van. De aanpassing van de DSM (Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders), waarin hoarding nu een eigen plek heeft, en niet meer ondergeschoven wordt bij andere aandoeningen, is ook een belangrijke reden voor de grotere bekendheid.

Aan de ene kant is dat prima, ik hoef minder vaak uit te leggen wat hoarding of verzameldwang is, én mijn nieuwe cliënten hebben me vrijwel allemaal gevonden door mijn specialisatie op dit gebied. Dat is fijn, want in veel gevallen kan ik ze op weg helpen naar een leven met meer rust en ruimte. Aan de andere kant wordt hoarding ook vaak niet goed begrepen. Mensen concluderen al snel dat iedereen die heel veel spullen in huis heeft, wel zal lijden aan deze stoornis. En dáár gaat het wel eens mis. De vooroordelen en te vroege conclusies gaan dan een heel eigen leven leiden.

Hoewel een extreme overvloed aan spullen in huis kán duiden op hoarding, hoeft het helemaal geen hoarding te zijn. En bij mensen waar helemaal niet zó veel spullen in huis zijn, kan wel degelijk sprake zijn van hoarding. Er spelen altijd meer factoren een rol, zoals bijvoorbeeld de gehechtheid aan de spullen, de moeite met loslaten, de stress in het dagelijks leven, het niet meer normaal kunnen gebruiken van woonruimte, én de uitsluiting van een aantal mogelijke medische oorzaken. Het verzamelen en bewaren van extreme hoeveelheden spullen kan namelijk gekoppeld zijn aan specifieke diagnoses, zoals hersenletsel, zware depressie, of vormen van autisme of dementie. In dat geval spreken we niet zonder meer van hoarding en is het verminderen of tegengaan van het verzamelen ook niet het belangrijkste actiepunt.

Daarnaast komt het ook voor dat mensen een enorme verzameling hebben, maar dat het om heel specifieke objecten gaat. Iemand kan bijvoorbeeld alleen autootjes van een bepaald merk verzamelen (en alles wat daarmee samenhangt zoals verpakkingen en reclamemateriaal), of boeken, muziek, bepaalde soorten gereedschap. Of iemand heeft een gigantische collectie van alles wat met Elvis Presley te maken heeft. Zo'n verzameling kan het normale leven in huis ook onmogelijk en zelfs onveilig maken, voor financiële problemen zorgen of voor spanningen tussen huisgenoten, maar het is minder waarschijnlijk dat het echt om hoarding gaat. Er kan spraken zijn van een ernstig uit de hand gelopen hobby of samenhangen met een mentale aandoening of obsessie, al dan niet met diagnose.

Kijk, ik stel ik geen diagnoses. Ik ben geen arts of therapeut maar professional organizer en kan alleen maar signalen zo goed mogelijk interpreteren en doorverwijzen (via de huisarts) naar therapeuten en specialisten in de geestelijke gezondheidszorg als ik vermoed dat er meer aan de hand kan zijn dan alleen maar "spullen". Soms gaat het inderdaad om hoarding. En soms is het een bijverschijnsel van een andere stoornis, trauma of aandoening, koopverslaving, depressie of onvermogen. Dat moet de specialist maar uitzoeken.

Hoarding laat zich inderdaad het gemakkelijkst ontdekken als er sprake is van een extreme hoeveelheid spullen waar vaak weinig tot geen waarde aan hangt. Die spullen zijn tenminste zichtbaar! Maar maak alsjeblieft niet de fout om meteen te concluderen dat heel veel spullen "dus" hoarding is.

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen